Maandje dood

Mensen gaan dood, tenminste zij die al dood zijn deden dat. Voor de levenden is het natuurlijk nog maar afwachten. Voor sommige levenden is de dood, net als het leven, een buitengewoon intrigerende zaak. Ik ben er zeker van dat het dat sinds een maand ook is voor een van de doden.

Op 8 februari 2006 overleed dr. Ian Stevenson. Vermoedelijk zullen er niet zo heel veel mensen buiten zijn vakgebied zijn die zijn naam en werk kennen. Ook binnen de wetenschap genoot hij maar beperkte bekendheid, en zelfs veelal zeer geringe waardering. Zijn onderzoek plaatste hem namelijk buiten het min of meer geaccepteerde kader. Niet dat er veel was aan te merken op zijn onderzoeksmethoden of wetenschappelijke gestrengheid. Het waren meer de mogelijkheden die hij voorafgaand aan zijn onderzoek openhield en die zijn uitkomsten leken te suggereren, die tot argwaan leidden.

Ian Stevenson hield zich met name bezig met de dood en het voortbestaan na de dood. Met name zijn onderzoek naar reincarnatie is daarbij in beperkte kring beroemd geworden. Zeker het mogelijke verband tussen geboortekenmerken en de eerdere doodsoorzaak bood goede aanknopingsmogelijkheden voor wetenschappelijk onderzoek. Daarnaast verdient zijn onderzoek naar voorgeboortelijke herinneringen bij kinderen de aandacht.

Voor wie niet terugschrikt voor een flink aantal bladzijden pdf is het autobiografische "Some of my journeys in medicine" of "Half a career with the paranormal" een mooi vertrekpunt om wat meer over Ian Stevenson te weten te komen.